Vetpercentagecalculator: je echte vetpercentage een meetlint, vier metingen: nul vakjes om aan te vinken

De meest toegankelijke methode is die van de omtrekken (US Navy): meet met een meetlint je nek en je taille (plus de heupen bij de vrouw), voer je lengte in, en de formule schat je vetpercentage. Dat is de calculator van deze pagina. De alternatieven: impedantieweegschaal (gevoelig voor hydratatie), huidplooien (afhankelijk van de operator), DEXA (referentie, in een centrum) en de AI BodyScan van Lean vanaf een foto.

De gebruikelijke bandbreedtes: ongeveer 10 tot 20 % voor een man en 18 tot 28 % voor een vrouw in goede vorm, iets meer met de leeftijd. Onder 6 % (man) of 14 % (vrouw) nader je het essentiële vet: geen zone om duurzaam na te streven. Onthoud vooral dat de trend meer telt dan het cijfer: de foutmarge van de toegankelijke methodes is groter dan het verschil tussen «goed» en «heel goed».

Ze is gevalideerd op grote militaire cohorten: typische precisie van ±3 tot 4 punten tegenover de referentiemethodes (Friedl 1997), met een mogelijke bias aan de extremen (zeer gespierd, zeer hoge percentages). Dat volstaat om je zone te bepalen en een maandelijkse trend te volgen, niet om twee metingen tot op 1 punt te vergelijken. Meet altijd in dezelfde omstandigheden: nuchter, meetlint horizontaal, zonder aan te spannen.

Impedantieweegschalen leiden je samenstelling af uit de elektrische weerstand van je lichaam, die varieert met je hydratatie, je maaltijden, je training van gisteren. Van de ene ochtend op de andere kan hetzelfde lichaam meerdere punten verschil tonen (Moon 2008). Het is niet je vet dat is veranderd, het is je water. Weeg en meet je altijd op hetzelfde moment, en lees het weekgemiddelde, nooit het cijfer van de dag.

De BMI deelt je gewicht door het kwadraat van je lengte: hij kan een kilo spier niet onderscheiden van een kilo vet. Twee mensen met dezelfde BMI kunnen 15 punten vetpercentage verschillen. Het vetpercentage meet de echte samenstelling: dat is wat telt voor je metabolisme, je metabole gezondheid en je fysiek. De BMI blijft een populatiestatistiektool, geen individueel stuurinstrument.

Omdat het metabolisme wordt gedragen door de vetvrije massa: spieren, organen, botten. Bij 80 kg heeft een lichaam met 10 % vet 72 kg actief weefsel; met 30 % slechts 56 kg. Resultaat: ongeveer 400 kcal/dag BMR-verschil tussen beide, onzichtbaar voor een formule op gewicht alleen. Dat is de bestaansreden van deze pagina: je vet meten om je vetvrije massa te kennen, dus je echte caloriebudget.

Om de 3 tot 4 weken volstaat met het meetlint: vet evolueert traag, en vaker meten meet vooral ruis. De uitzondering: een automatische en moeiteloze meting, zoals de foto-BodyScan, die een nauwere trendopvolging mogelijk maakt zonder obsessie voor het cijfer. In alle gevallen: dezelfde omstandigheden, hetzelfde tijdstip, en beslissingen op basis van de trend van 2 tot 3 metingen.

Ja, dat is de hele inzet van een geslaagde cut: matig tekort, voldoende eiwitinname en krachttraining. De enige manier om te controleren dat het werkt, is juist je vetpercentage te volgen naast je gewicht: als het gewicht daalt en de vetvrije massa standhoudt, verlies je vet; als beide kelderen, is je tekort te agressief. Het gewicht alleen kan dat verschil niet maken.

Nee: het zijn twee verschillende weefsels, het ene wordt nooit het andere. Je kunt daarentegen in dezelfde periode vet verliezen en spier winnen (lichaamsrecompositie), vooral in het begin. Op de weegschaal kan je gewicht dan stagneren terwijl je lichaam volledig verandert: opnieuw een situatie waarin alleen de opvolging van het vetpercentage de echte vooruitgang toont.

Nee. Hij past een gevalideerde vergelijking (US Navy) toe op je omtrekken, met een typische precisie van ±3 tot 4 punten: het is een solide schatting om je te situeren en je trend te volgen, geen waarheid tot op een tiende. Geen enkele toegankelijke methode doet absoluut beter; wat telt, is de constantheid van de meetomstandigheden. En in alle gevallen vervangen noch deze pagina noch de app medisch advies.